Tomi Adeyemi – Bloed en Beenderen

img_20180507_101133_9098255857935004761019.jpg
Ooit leefden er in Orïsha mensen met magische krachten. Tot een wrede koning besloot de maji, een minderheid met donkere huid en zilverwitte haren, te vervolgen. Zélie kan zich de nacht dat ze toe moest kijken hoe de handlangers van de koning haar moeder ophingen nog levendig herinneren. Sindsdien is magie een doodzonde en een donkere huid iets om op neer te kijken.
Tien jaar later krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen naar Orïsha. Met de hulp van een prinses op de vlucht, moet ze uit handen zien te blijven van Inan, de kroonprins, die vastbesloten is de magie nu voorgoed uit te bannen.
Gevaar ligt overal op de loer in Orïsha, maar het grootste gevaar schuilt misschien nog wel in haar groeiende gevoelens voor de vijand…

Het is alweer even geleden dat ik dit boek heb gelezen, maar ik wilde je de recensie niet onthouden. Dit boek heb ik namelijk gelezen voor mijn bookclub, waar het boek ook uitgebreid behandeld is. Nu wil ik jullie graag vertellen wat ik ervan vond!

Als eerste: Hebben jullie Tomi ook ontmoet op YALFest? Ja? Ze is zo tof hea? Zo enorm aardig en grappig! En wie bij het avondprogramma was, heeft misschien zelfs gezien dat ze goed kan dansen! Supertof!

Maar het boek, het ding waarvoor ze naar YALFest was gekomen: haar talent voor het schrijven! Want dit boek bevat echt een heerlijk verhaal! Ik heb gesmuld van de nieuwe wereld, de stoere badass personages en het hele verhaal! Tomi schrijft lekker vlot en ik vind dat ze de wereld waarin Zélie leeft, heel duidelijk omschrijft. Je weet ten alle tijden waar ze zijn in het verhaal (even een credit naar die prachtige landkaart vooraan die ik tijden heb zitten bestuderen! Maakt het heeeeel makkelijk om de wereld nog beter te begrijpen en voor te stellen). Ook de personages in het verhaal hadden allemaal een (voor mij) duidelijk uitgewerkt karakter waardoor ik me heel goed in de personages in kon leven. Maakt het lezen ook weer net wat makkelijker. Aan schrijfstijl mist het boek dus helemaal niks! Het las heerlijk weg, was heel duidelijk en er gebeurde eigenlijk altijd iets.

Een voorbeeld: zodra de personages even niet in actie waren (vechten, vluchten of andere lichamelijke bewegingen waar ik alleen al moe van wordt als ik eraan denk), was er altijd wel iets in hun gedachte waar ze mee aan het worstelen waren. Dat geeft ons als lezer heerlijk de tijd en ruimte om mee te worstelen. Het resultaat? Je verveelt je nooit met het lezen van dit boek! Niet dat er veel tijd was voor de personages om na te denken over de vraag van het leven of over andere zaken. Er kwam namelijk een hoop actie voorbij! Ik heb meerdere malen op het puntje van mijn stoel gezeten en ben door de bladzijdes gevolgen als het spannend werdt! En dat, lieve lezer, gebeurde vrij veel! Heerlijk! Wat trouwens ook heel fijn is (vind ik) is het feit dat je het verhaal vanuit verschillende perspectieven leest. Dan lees je vanuit Zélie, dan vanuit Amara en dan weer vanuit haar broer. Altijd spannend en altijd anders!

Wat ik trouwens heel sterk vond, is het feit dat zwart en wit hier omgedraaid waren. Wit haar is iets ‘ergs’ terwijl zwarte huidskleur overal was. Ik weet niet hoe ik dit goed uit moet leggen, maar het benadrukt het punt wat Tomi maakt in haar nawoord, heel sterk. Ze heeft het over de ongelijkheid die nog elke dag te merken is in Amerika. Tijdens het lezen van dit boek valt het niet heel erg op, maar zodra je het nawoord leest en leest dat dit expres is gedaan, ja, ik moet toegeven dat ik met een brok in mijn keel zat. Ik hou van mensen, ongeacht hun huidskleur of geloof. Mensen zijn prachtwezens, iedereen, stuk voor stuk. Maar ik snap niet hoe het ene prachtpersoon zichzelf boven een ander prachtpersoon kan stellen. Dat is ongelijk, oneerlijk, en zo niet de bedoeling. Dat maakt dit boek behalve een goedgeschreven en fantastisch qua verhaal, ook nog eens sterk. En er zijn niet veel verhalen die zo’n indruk achterlaten zoals deze heeft gedaan.

Ik geef dit boek een 8. Vooral Tomi ontmoeten en haar nawoord maakt dit verhaal enorm sterk. Maar ook zonder die extra kennis, is het een goed verhaal met een enorm sterke dame in de hoofdrol. En ja, dat vind ik gewoon enorm tof!


Titel: Bloed en Beenderen
Auteur: Tomi Adeyemi
Uitgeverij: HarperCollins Young Adult
Verschenen: maart 2018
Pagina’s: 480
ISBN: 978 94 027 0108 1
Cijfer: 8.0


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *