Instagram

    Welkom Diggy Dog! Een hondje hoort in elke familie toch? Ook in deze knuffelfamilie in ieder geval! Haak erop los
    Henry Horse! Daar is hij hoor! Het laatste dier in de knuffelfamilie van dit boek! Zijn jullie er al klaar
    Foxy Fox is nu al geliefd bij de mensen die een sneak peak hadden van de patronen in dit nieuwe
    Het is zover! De webshop is online en het eerste haakpatroon is verkrijgbaar! Deze hele maand kan je dit prachtige
    Het gaat beginnen! Vanaf vandaag elke dag een nieuw haakpatroon uit het nieuwe haakboek online! En we eindigen met het
    Een nieuwe dag dus een nieuw patroon! Penny Panda staat online! Deze zwart witte vriend kan niet wachten om gehaakt
    Voor de kerst begon, besloot ik een trui te haken. Zo kon ik mijn oma toch nog eren, ondanks dat
    Ook vandaag een nieuw haakpatroon uit het nieuwe haakboek online! En we eindigen met het hele boek op 10 november!
    Ben jij meer een kattenmens of een hondenmens? Voor de hondenmensen hebben we Diggy Dog, voor de kattenmensen is daar...
    10 november! Het haakboek staat live! FEEST! Het was een heel project, maar alle patronen zijn gemaakt, staan online en
    GRATIS PATROON! Met dit koude ❄️ weer wil je buiten zo warm mogelijk blijven. Met dit patroon haak jij een
    Hallo Billy Bunny! Dot lieve knuffeldier is met zijn lage oren een heerlijke verschijning! Tijd om te haken met deze
    Hallo Benny Bear! Een knuffelbeer wil iedereen wel toch? Geniet nu van jouw nieuwe dierenvriend, het patroon vind je in
    Met het patroon van Betsy Big zijn we op de helft! Dit lieve roze varkentje veroverd iedereen zijn of haar

Zachtjes loop ik de woonkamer in. Lorenzo draait zich om en strekt zijn hand naar me uit. Dankbaar pak ik die van hem aan. Toen ik zijn vader hoorde vragen naar mij, ben ik snel weggekropen en naar beneden gekomen. En nu sta ik bijna tegenover ze, de ouders van Lorenzo. ‘Pap, mam. Dit is Liz, mi novia.’ zegt Lorenzo als ik naast hem sta. ‘Buenos dias.’ zeg ik voorzichtig, niet helemaal zeker van mijn Spaanse uitspraak. De ouders van Lorenzo glimlachen even naar me. Dan stapt de moeder van Lorenzo naar voren en trekt me in een omhelzing. ‘Hallo lief kind.’ zegt ze vriendelijk. Dan stapt ze achteruit, maar houd mijn schouders nog even vast. ‘We spreken ook gewoon Engels, als dat beter uitkomt voor jou. Maar enorm lief dat je zo je best doet.’ zegt de vader van Lorenzo voor hij me ook even kort omhelst. Ik moet even wennen aan de vriendelijkheid van deze mensen. Ik knik even en glimlach dan. Misschien wordt dit makkelijker dan ik had verwacht. Lorenzo loopt voor zijn ouders uit en gebaart naar de bank zodat zijn ouders weer kunnen gaan zitten. ‘We laten jullie even alleen. Willen jullie nog thee?’ vraagt Dante. Hij en Jason lopen al richting de keuken. ‘Graag.’ antwoorden Lorenzo en ik in kor. Beide mannen grijnzen nog als ze de keuken in lopen en het laatste wat ik van ze zie, is Jason die me ook nog even een knipoog geeft. Waarschijnlijk om me succes te wensen.

Het is voor het eerst in tijden dat Liz zo lekker en uitgerust wakker wordt. De zon kust haar voeten aan het voeteneind van het bed terwijl ze overeind komt om zich uit te rekken. Naast haar ligt Lorenzo, zijn borst nu rustig op en neer bewegend door zijn rustige ademhaling. Een gelukzalig gevoel overvalt Liz als ze bedenkt dat dit de eerste nacht was dat ze samen in een bed hebben geslapen. Voorzichtig slaat Liz haar dekens een beetje terug, net genoeg om uit bed te stappen. In haar pyjama loopt ze naar de deur. Met een glimlach kijkt ze nog even naar het bed, naar de slapende Lorenzo, voor ze door de deur glijdt om een ontbijt voor hem te maken.

Een donker en duister gevoel overvalt haar en laat haar wankelen op haar benen. Ze ziet hem staan, maar er is iets anders aan hem. Alsof hij zichzelf niet is, alsof er een andere ziel in zijn lichaam huist. Kippenvel kruipt langzaam over haar benen richting haar armen. De kou krijgt vat op haar, haar angst neemt het over. Hij komt naar haar toe gewandeld, strekt zijn armen om haar aan te raken. Ze weet niet wat ze moet doen, maar ze is er zeker van dat hij haar niet mag aanraken. Ze wil zich omdraaien en wegrennen, maar de kou in haar botten verlamt haar. Ze wil schreeuwen, maar de angst lijkt haar keel dicht te drukken. Dan is hij ineens heel dichtbij, zijn vingers in aanslag om zich rond haar arm te wikkelen. Ze voelt haar huid nog kouder worden, zo koud dat kippenvel niet meer voldoet. Aan de grond genageld kijkt ze naar de vingers, naar de hand en de rest van het lichaam dat voor haar staat. De duisternis, de kilte, het straalt van hem af. En dan voelt ze zijn aanraking. Alsof de lucht die ze nog in haar longen had, in een klap weg wordt gerukt. Alsof haar laatste beetje licht wordt opgeslokt door een duisternis. Alsof haar laatste hoop wegvalt en er alleen nog maar plaats is voor haar angst. Deze alles verterende angst die haar lichaam van haar tenen tot aan haar kruin vult…

De fans voor het podium gillen, de lichten springen aan, de vloer onder Lorenzo komt in beweging. Hij hoort hoe de eerste noot wordt aangeslagen en springt op als hij bijna boen is. De fans gaan nog harder gillen, nog harder zwaaien voor zijn aandacht. Even kijkt hij opzij, naar de zijkant van het podium. Daar staat ze… Ze straalt, ze glimt, ze is zichzelf in haar mooiste vorm. En ze is helemaal van hem. De hele wereld weet het, niemand kan het nog ontkennen. Nog nooit Lorenzo zich zo gelukkig gevoeld. Hij glimlacht even naar haar. Liz zwaait terug, lacht. Hij geeft haar een knipoog en richt zich dan op het publiek voor hem.

Liz weet niet wat ze moet denken. Lorenzo die haar de dag van haar leven bezorgd, Lorenzo die weg rent voor zijn fans omdat hij niet met haar gezien wil worden, Lorenzo die haar zo... teder kust. Ze weet niet wat ze ervan moet denken als hij haar weer loslaat. Zonder dat ze erbij nadenkt, kruipt de vertrouwde blos weer op haar wangen en voelt ze hoe ze moet glimlachen. Blozend wend ze haar hoofd af in de hoop dat Lorenzo het niet ziet. Maar dan pakt hij haar kin beet en zorgt ervoor dat ze hem wel moet aankijken. "Luister Liz. Ik wil er volledig voor gaan, maar alleen als jij dat ook wil. Er zal geen weg terug zijn, en het gaat zeker moeilijk worden. Maar als jij het aan durft,dan spring ik in het diepe met je.Dan gaan we het gewoon proberen en maken we het beste ervan. Ik zal er altijd voor je zijn, altijd." fluistert Lorenzo terwijl hij haar diep in de ogen kijkt.

Als de drummer de laatste slag op het drumstel geeft, wordt het even stil in de zaal. Dan klinkt er een klein applaus van de twee toeschouwers in de zaal. Liz en Jason staan samen uitbundig te klappen en Lorenzo kan het niet laten om het podium af te springen en naar ze toe te rennen. Zonder erbij na te denken, tilt hij Liz op en draait een rondje met haar in zijn armen.

Langzaam voelt Liz hoe haar lichaam wakker wordt. Met een zacht gekreun kruipt ze nog verder tegen haar kussen aan. Tot het moment waarop ze zich bedenkt hoe dat kussen hier in godsnaam komt. Ze zat toch in een auto? Snel schiet Liz overeind en kijkt om zich heen. Ze ligt op een groot bed in een slaapkamer. Rechts van haar is een groot raam en links van het bed staat een kastje. De deur staat open en geeft haar toegang tot de woonkamer waar ze een bank ziet staan en een boekenkast. Alles is een beetje geel/rood qua kleuren en past perfect bij het licht wat door de ramen naar binnen valt.

"…op het podium. Het was het mooiste wat ze ooit had gezien. Alles aan hem was perfect, altijd al geweest en dat zal ook altijd zo blijven. De glimlach op zijn gezicht, de schittering in zijn ogen, de verliefde blik waarvan ze dacht dat hij altijd voor haar alleen bedoeld was. 

Jason glimlacht naar Liz als ze in de auto zitten richting het vliegveld. Liz lacht terug en kijkt dan weer uit het raam. Ze zit samen met Jason achterin de auto, en Rob en een andere bewaker zitten voorin. Voor hun rijd de auto waar Dante en Lorenzo in zitten met harde snelheid over de snelweg. Dromerig kijkt Liz naar de voorbijschietende wereld buiten de auto. Met een zucht vraagt ze zich voor de zoveelste keer af waar ze in hemelsnaam aan is begonnen. Ze voelt hoe een hand op haar knie wordt gelegd en met een glimlach kijkt ze opzij. Jason kijkt haar zorgzaam aan. “Ik beloof je dat er van alles gaat gebeuren, maar wel alleen maar leuke dingen Liz.” Liz glimlacht terug naar hem en terwijl ze haar hoofd draait, voelt ze een traan over haar wang rollen.

Liz schrikt wakker als ze iets hoort verschuiven in haar kamer. Meteen zit ze recht overeind in bed en kijkt met grote ogen de kamer rond. Het duurt een paar seconde voordat Liz doorheeft waar ze is. Heel even was ze vergeten dat ze in een hotel sliep, om met Lorenzo op tournee te gaan… Lorenzo… Speurend kijkt ze rond in haar kamer. Langzaam laat ze de lucht uit haar longen lopen als ze de waterkraan van de douche in de badkamer hoort lopen. Een zacht geneurie stijgt op vanuit de badkamer en zonder dat Liz het eigenlijk wil, krijgt ze een tevreden glimlachje op haar gezicht.