Online verhaal – Hoofdstuk 4

Het lijkt alsof er een explosie in haar onderbuik af gaat op het moment dat Lorenzo zijn lippen op de hare drukt. Een zalig warm gevoel trekt door haar lichaam.
Toch voelt het niet goed, het voelt onzeker en niet vertrouwd. Liz krijgt weer grip op haar lichaam en voelt hoe haar ledematen weer reageren op haar gedachte. In een seconde duwt ze Lorenzo van zich weg. Woede overvalt haar, hoe durft hij hij haar zo voor het blok te zetten? Notabene waar haar vriendinnen bij staan?
“Waar sloeg dat op?” roept Liz naar Lorenzo.

Lorenzo, die haar verbaast aankijkt, weet niet waar hij zijn woorden moet zoeken. Hij was totaal op zijn intuïtie af gegaan en had gedacht dat Liz hetzelfde zou voelen en dit ook wilde. Maar het tegendeel blijft waar.
“Ik dacht, na het podium. Na het optreden…” stottert Lorenzo, maar het lukt hem niet, hij weet niet meer wat hij wil zeggen.
“Nee Lorenzo, dit kan niet. Jij hebt jou leven, met elke dag iemand anders. Ik ga me daardoor niet van mijn stuk brengen.” zegt Liz toonvast. Het lukt haar om haar verdriet niet in haar stem te laten klinken. “Ik heb genoten op het podium, dat is zeker, maar dat was het. Je doet dit immers elke avond met iemand anders.”
Lorenzo ziet een lichte waas in haar ogen, ze moet huilen. Toch snapt Lorenzo dat Liz zo denkt. Ze weet niks over hem, dus deze aanname maakt men nogal snel. Hij ziet hoe Liz zich omdraait en weg stampt richting de uitgang, haar vriendinnen achter haar aan rennend.
Verslagen draait hij zich om en loopt richting zijn kleedkamer. Verschillende meiden proberen hem te troosten en zeggen dingen als ‘ze is het niet waard’ of ‘je verdient veel beter’, maar Lorenzo weet dat ze dat alleen doen voor zichzelf, om een kans bij hem te maken.
Liz is het juist wel waard, bedenkt hij bij zichzelf. Alleen zij zag de echte Lorenzo en gaf commentaar terug. Ze liet zich niet zomaar inpakken door hem. Zij heeft iets!
Hoe dan ook, hij moet haar duidelijk zien te krijgen dat hij niet een verwend ventje is. Waarom hij dit wil, weet hij niet, maar hij zal het doen! Koste wat het kost!

“Waarom deed je dat?” roepen haar vriendinnen naar Liz als ze naar buiten stormt. “Hij kuste je en jij dumpt hem gewoon!”
“Ik heb niemand gedumpt, we hadden niet eens wat.” zegt Liz kwaad. Hoe durfde hij dat te doen?
“Daar leek het anders wel op, dat jij hem dumpte. Lorenzo komt speciaal naar jou toe om met je te zoenen, en jij kaffert hem uit! Waarom? Dit was de kans van je leven!” roept Laura naar haar vriendin. Ze hoort hoe Nancy meegaat in de stelling van Laura.
“Ik ga liever voor echte liefde dan een one-night-stand.” mompelt Liz. Gelukkig is ze bijna bij de auto en kunnen ze naar huis. Ondanks de geweldige momenten op het podium vandaag, wil ze die kus graag vergeten. Hoe durft hij haar hoofd zo op hol te brengen? Weet hij dan niet dat hij elke avond weer een hart breekt? Dat hij elke avond weer een meisje met hoop laat zitten door ze te kussen en ze daarna nooit meer te spreken. Zou hij überhaupt wel weten wat hij doet bij al die honderden meisjes waarbij hij dit elk concert doet?
Terwijl haar vriendinnen verder tieren, start Liz de motor van de auto. Tijd om naar huis te gaan, denkt ze bij zichzelf. Opgelucht haalt ze adem, blij dat ze zich op de weg moet focussen en even alles kan vergeten.

“Morgen heb je nog een concert, dus ik wil voorstellen om naar het hotel te gaan en vroeg te gaan slapen zodat je fit bent voor morgen.” stelt Dante voor. Lorenzo ziet dat zijn assistente hard mee knikt, ze is het volkomen eens met Dante.
“Is goed, maar ik moet eerst nog wat doen.” mompelt Lorenzo.
Jason, die druk met zijn telefoon bezig is, springt ineens op. “Gevonden!” roept hij.
“Wat heb je gevonden?” vraagt Dante geïrriteerd aan zijn broer.
“Dat meisje, die Liz. Ik heb haar gevonden op Facebook.” Trots laat Jason zijn zoekresultaten aan de mannen zien. Meteen staat Lorenzo op scherp.
“Waarom heb je haar in hemelsval opgezocht?” vraagt Dante zich hardop af.
“Omdat ze goed kon dansen en ik haar wil vragen of ze voorlopig wil invallen voor Isabel. En natuurlijk ook omdat ze super knap is!”
“Ja, hoe gaat het nu eigenlijk met Isabel?” vraagt Dante geïnteresseerd.
“Waarschijnlijk iets gebroken, dus ik moet een tijdelijke danspartner vinden. Denken jullie dat Liz kan?” antwoord Jason.
“Laat me dat profiel eens zien.” zegt Lorenzo terwijl hij naar Jason toe loopt.
Als hij zijn telefoon in zijn handen krijgt, ziet hij een foto waarop Liz stralend in de camera kijkt. Een mooie zomerse foto waar ze duidelijk geniet. Lorenzo houdt zijn adem in, wat is ze mooi!
“Gelukkig houden ze hier een database bij zeg! Anders had ik haar nooit gevonden! Ik ga morgen denk ik langs als ze lesgeeft.” zegt Jason.
“Les geeft?”
“Ja, ze werkt op een dansschool waar ze stijldans les geeft. Dat vertelde ze me vlak voordat we op gingen. Hoezo?”
“Ik denk dat ik morgen zelf even langs ga. Kan jij oefenen.” mompelt Lorenzo, maar zijn gedachte zitten alweer bij Liz. Ze geeft dus dansles…

Nadat ze Laura en Nancy heeft afgezet, rijd Liz door naar haar eigen appartement. Ze woont in een klein appartementje boven de bakker.
‘S ochtends is ze altijd vroeg wakker, en af en toe gaat ze de bakker helpen met bakken. Ze vind het heerlijk om tussen al die lekkere geuren te lopen.
Met een zucht doet Liz de deur dicht. Met haar rug tegen de deur geleund, kijkt ze haar kleine halletje in. Helaas is het te klein voor een huisdier, want ze zou graag een hond willen. Het liefst een beagle, gewoon omdat ze zo heerlijk eigenwijs kunnen zijn.
Liz gaat weer rechtop staan en trekt haar jas uit. Snel hangt ze deze op en loopt in een streep door naar haar slaapkamer. Ze moet immers snel naar bed, want morgen moet ze weer lesgeven aan haar groep kleine dansers.
Als ze alleen al aan de kinderen in haar les denkt, moet ze al glimlachen. Liz is van plan om morgen een nieuwe uitbreiding te doen op de tango, een van haar favoriete dansen. Ze ziet nu al voor zich hoe al die kinderen aan het stuntelen zijn om de goede passen te zetten en niet over elkaars voeten proberen te vallen.
Met een glimlach kleedt ze zich uit en poetst haar tanden. In de spiegel kijkt ze haar spiegel beeld aan.
“Zet hem uit je hoofd.” mompelt ze tegen zichzelf met haar tandenborstel nog in haar mond. Ze moet hem gewoon vergeten, het was niks!
Met een plof land ze in haar bed, waar ze heerlijk onder haar dekens kruipt. Op de wekker naast haar bed, ziet ze dat het bijna half 12 is. Hoogste tijd om te gaan slapen, denkt Liz bij zichzelf waarop ze zich omdraait en nogmaals lekker inwikkelt in haar deken.

Die nacht lukt het Lorenzo niet om te slapen. Hij vraagt zich af of ze aan hem denkt, hoe haar leven eruit ziet. Hij ligt na te denken over wat hij morgen tegen haar gaat zeggen als hij voor haar staat.
Het is pas tegen vieren als hij eindelijk in slaap valt. Hij droomt, over het podium moment met Liz. Alles gaat zoals het ging vandaag, alleen krijgt hij hier wel de kans om haar te kussen op het podium.
Weer voelt hij haar zachte zoete lippen op zijn mond. Hoe ze haar adem inhoud en wacht op wat er komen gaat. Deze keer bied ze geen weerstand door hem van zich af te duwen. Deze keer laat ze het toe…

Met een ruk schiet Liz overeind in haar bed. Haar wekker naast haar gaat tekeer als een gek. Met een bonzend hart zet ze de herrie uit. Half tien!
Vlug schiet ze haar bed uit. Het is lang geleden dat ze tot zo laat heeft geslapen! Ze probeert zich te herinneren wat ze heeft gedroomd, maar haar geheugen laat haar in de steek, ze weet het niet meer.
Terwijl ze koffie zet in haar kleine keukentje, ademt ze de geur van versgebakken brood in. Met een glimlach draait ze zich om naar het raam en ziet hoe de winkelstraat volloopt met winkelende mensen. Ze pakt haar kopje koffie onder het koffiezetapparaat vandaan en loopt naar haar bank. Met de tv aan, en koffie in haar handen, besluit Liz om rustig wakker te worden voor ze naar de dansschool gaat.

“Goedemorgen Liz!” roept Freddy naar haar als ze de dansschool binnen loopt.
“Moguh Fred!” roept ze terug.
“De kids staan al klaar, ze zijn al aan het opwarmen!” roept hij terug en hij gaat weer verder met zijn gesprek met een van de moeders van haar kleine dansers. Freddy is de eigenaar van de dansschool en al jarenlang een vriend van Liz. Ooit hebben ze samen wedstrijden gedanst, tot Fred zijn huidige vriendin tegen kwam. Chelsea, een mooie meid waar Liz het goed mee kan vinden. Ongeveer een half jaar geleden zijn ze getrouwd en Chelsea is momenteel zwanger van hun eerste kindje.
Met een glimlach loopt ze de grote zaal in.
“Goedemorgen juf!” roepen alle kinderen in koor.
“Goedemorgen!” roept Liz vrolijk terug. Het enthousiasme van al deze kinderen, maakt haar vrolijk. Het zorgt ervoor dat ze haar werk graag doet, en dat ze gemotiveerd blijft.
“Vandaag gaan we een nieuw pasje doen in de tango! Zoek je danspartner maar op!” zegt ze vrolijk waarop er een hoop geroezemoes begint. Ze loopt naar de computer waar ze een liedje uit kiest waarop ze vandaag les zullen krijgen. Snel gooit ze haar jas en tas op de bar en loopt naar haar kinderen. De les begint…

De kinderen zijn lekker op dreef als Liz een kop thee gaat zetten achter de bar. Ze ziet hoe Freddy bij de receptie bezig is met de computer. Hij kijkt op en zwaait naar haar. Met een glimlach zwaait Liz terug.
Met haar thee in haar handen loopt ze de zaal weer in om te kijken of de kinderen nog vragen hebben. Achter haar gaat de deur open, maar Liz besteed er geen aandacht aan.
Als ze een hand op haar schouder voelt, draait ze zich met een ruk om waardoor er een beetje thee uit haar mok schiet.
“Jemig Liz, jij schrikt snel! Een slecht geweten?” Opgelucht haalt Liz adem, ze kijkt in het lachende gezicht van Freddy.
“Nee hoor, nog een beetje moe denk ik.”
Met een zorgzame glimlach kijkt Freddy haar aan. “Zeg, ik vroeg me af, zou jij me willen helpen?”
“Dat ligt er helemaal aan wat je me wil vragen Fred.”
“Zou jij met mij een aantal danspassen willen oefenen? Chelsea houd het allemaal niet meer zo bij en ik wil nog even wat oefenen.”
“Waarvoor?” vraagt Liz nieuwsgierig.
“O gewoon, je weet hoe belangrijk dansen voor me is. Chelsea kan het niet meer bijhouden en ik kan niet zolang zonder een goede dans te hebben gedaan zo eens in de zoveel tijd.” mompelt Freddy verlegen.
Liz lacht. “Dat weet ik toch. Geef me 5 minuten, dan zet ik de kids aan de ranja aan de bar en dan hebben wij de dansvloer voor ons alleen.” Ze geeft Freddy een overdreven flirterige knipoog. Hij draait zich lachend om naar de deur en begroet de persoon die net is binnen gekomen. Als Liz ziet dat het Chelsea is, steekt ze haar hand op en zwaait. Voordat Liz het drinken maakt voor de kinderen, ziet ze hoe Chelsea terug zwaait en op de stoel in de hoek van de danszaal gaat zitten.

Als alle kinderen drinken hebben, loopt Liz naar het midden van de danszaal. Freddy is druk bezig met de computer en al snel klinkt er muziek vanuit de boxen.
“Een tango!” roept Liz verrukt. Ze houd van de tango.
“De Argentijnse” grijnst Freddy naar haar als hij naar haar toe loopt.
“Zet hem op!” horen ze Chelsea roepen vanaf de zijkant. Ze is inmiddels gaan staan om beter zicht te hebben op de dansvloer. Alle kinderen zijn hun richting opgedraaid om goed zich te hebben op het spektakel dat gaat komen.
Zodra Liz de eerste klanken hoort, voelt ze haar bloed sneller stromen. Dit is een van de drie dingen die ze graag doet.
Freddy pakt haar bij haar middel en kijkt haar recht aan.
“Let’s dance.” mompelt hij zacht met een enorme grijns op zijn gezichten hij begint met leiden. Liz voelt wat Freddy van haar wil en geeft zich vol overgave aan hem. Tijdens de hele dans kijken ze elkaar geen moment aan, maar ze voelen elkaar wel degelijk. Ze weet al wat voor pas hij wil doen nog voordat hij dat überhaupt heeft kunnen laten merken. Ze vind het heerlijk om zo te dansen, om zo op te gaan in de muziek en de danspassen. Alles om haar en Freddy heen verdwijnt. Het is alleen het danspaar, de muziek en de verschrikkelijk mooie dans nog.
Op de achtergrond hoort Liz geroezemoes. Ze moet glimlachen. De kinderen zijn zo snel onder de indruk de laatste tijd, alsof ze hun docente nog nooit hebben zien dansen!
Dan stopt het nummer en laat Freddy haar los. Hij maakt een buiging en kust haar hand als een bedankje voor de dans. Iets wat hij altijd al heeft gedaan. Ze hoort hoe haar groep applaudisseert.
“Nu is het mijn beurt!” hoort ze iemand roepen.
Haar adem stokt in haar keel als ze kijkt wie dat riep. Naast Chelsea staan drie mannen. Ze glimlachen alle drie naar haar.
Even weet ze niet waar ze kijken moet. Ze heeft het idee dat ze door haar benen zakt. Die drie mannen, ze zou ze overal ter wereld herkennen.
Jason, Dante en… Lorenzo!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *