Online verhaal – Hoofdstuk 14

Langzaam voelt Liz hoe haar lichaam wakker wordt. Met een zacht gekreun kruipt ze nog verder tegen haar kussen aan. Tot het moment waarop ze zich bedenkt hoe dat kussen hier in godsnaam komt. Ze zat toch in een auto?
Snel schiet Liz overeind en kijkt om zich heen. Ze ligt op een groot bed in een slaapkamer. Rechts van haar is een groot raam en links van het bed staat een kastje. De deur staat open en geeft haar toegang tot de woonkamer waar ze een bank ziet staan en een boekenkast. Alles is een beetje geel/rood qua kleuren en past perfect bij het licht wat door de ramen naar binnen valt.
Ze voelt hoe het bed langzaam op en neer gaat en snel kijkt ze naast zich. Meteen kijkt ze in de bruine ogen van Lorenzo en ziet hoe hij een beetje gaat verliggen. Snel slaat ze haar armen om haar benen en voelt ze hoe haar wangen rood worden.
“Hoi.” zegt Lorenzo zacht en dan verschijnt die glimlach op zijn gezicht. Die glimlach die haar wereld op zijn kop zet. Die glimlach die bergen kan verzetten en wonderen mogelijk maakt. Verlegen lacht Liz terug.
“Hoi.”
“Lekker geslapen?” vraagt Lorenzo lief terwijl hij overeind komt en op zijn ellebogen steunt.
Langzaam knikt Liz.
“Hoe kom ik hier eigenlijk?”
Lorenzo grinnikt zacht als hij haar in haar ogen aan kijkt. “Je viel na de Eiffeltoren in slaap. Je lag zo lekker te slapen dat ik je niet wakker wilde maken. Dus heb ik je meegenomen naar je slaapkamer.” Legt hij haar uit.
Verbaast knippert Liz met haar ogen. “Hoe?”
“In mijn armen.” Is het enige wat Lorenzo zegt.
Liz hapt naar adem. Ze heeft tegen Lorenzo aan geslapen en daarna heeft hij haar gedragen. Ze heeft in zijn armen gelegen en het niet eens gemerkt! Een steek van teleurstelling trekt door haar lichaam.
“Wie weten dit allemaal?” vraagt Liz voorzichtig.
“Nou, Rob reed. Dus sowieso Rob en Matthijs. En Dante heeft geholpen met je koffers boven brengen, dus die ook. En Jason heeft de deur voor me geopend en de koffers samen met Dante op mijn kamer gezet. Dus Jason ook. Hij vond je overigens erg lief slapen, dat zei hij toen we in de lift stonden.” Zegt Lorenzo met een glimlach op zijn gezicht.
“Oh. Mijn. God. Dat meen je niet! Wat gênant!” zegt Liz hardop en verstopt haar hoofd tussen haar knieën.
Voorzichtig komt Lorenzo overeind en legt een hand op haar rug. “Er is toch niks aan de hand. Ze deden het graag en het is echt niet zo dat ze alles gaan doorvertellen ofzo.”
Plots bedenkt Liz zich dat er nog van alles moet gebeuren.
“Lorenzo, hoe laat is het nu? En wanneer is de soundcheck?” vraagt Liz wanhopig. Als ze maar niks voor hem verpest heeft!
“Rustig maar. Die is over 3 kwartier.”
Opgelucht haalt Liz adem. Dan kan ze nog even douchen en iets anders aantrekken.
“Waar is mijn koffer? Ik wil graag even gaan douchen en dan iets anders aantrekken dat dit.” zegt ze zacht.
“Ik ga hem even halen. Als jij onder de douche stapt, zorg ik ervoor dat je koffer hier is als je klaar bent. Handdoeken liggen al in de badkamer, die zijn van het hotel.” zegt Lorenzo als hij van het bed af stapt. Hij loopt naar de kant van het bed waar Liz nog zit. Hij steekt zijn hand uit om haar van het bed af te helpen. Dankbaar pakt ze zijn hand aan. Als Liz van het bed af stapt, trekt Lorenzo aan haar hand waardoor ze rond draait en in zijn armen valt. Zijn hoofd raakt bijna haar voorhoofd. Zijn mond is zo dicht bij de hare, dat ze bijna nergens anders aan kan denken dan zijn lippen op de hare.
“Help me herinneren dat we nog een keertje samen dansen…” fluistert Lorenzo zachtjes. Ze voelt zijn adem om haar huis glijden. Ze voelt de warme lucht stromen en langzaam doet ze haar ogen dicht en wacht ze op haar kus. Dan trekt Lorenzo haar overeind en laat haar los.
Snel doet Liz haar ogen open en doet ze hard haar best om op haar benen te blijven staan. Lorenzo heeft alleen haar hand nog beet. Langzaam buigt hij voorover en kust zacht, lief en teder haar hand.
“Je bent beeldschoon.” fluistert hij zachtjes als hij overeind komt. Zo zachtjes dat Liz zich afvraagt of hij dat echt zei of dat haar verbeelding weer spreekt. Liz voelt hoe haar wangen rood worden. Ze ziet Lorenzo omdraaien en de kamer uitlopen.
Als ze de deur achter Lorenzo dicht hoort klappen, laat ze haar ingehouden adem ontspannen en gaat ze snel zitten op de rand van het bed. Haar slappe knieën konden haar niet meer overeind houden.
Ze zucht nog eens en staat dan op om onder de douche te stappen. Even heerlijk het water over haar heen te laten lopen en alles nog eens over te denken.

Met zijn rug tegen de deur van Liz haar kamer, staat Lorenzo op de gang. Alles in de afgelopen 12 uur schiet nog eens door zijn hoofd.
De ruzie met Liz, het in slaap vallen en het wakker worden naast Liz, de opstijging en de landing in het vliegtuig, het verhaal dat ze had geschreven, Liz die in slaap valt in de auto tegen hem aan, haar naar haar kamer dragen, Liz die wakker wordt…
Met een zucht glimlacht bij als hij zijn hoofd laat zakken. Eindelijk laat hij de vlinders echt toe. Eindelijk durft hij te genieten van het heerlijk warme gevoel in zijn ledematen. Eindelijk snapt hij zijn snel kloppende hart. Eindelijk laat hij het allemaal toe, want hij weet dat Liz hetzelfde voelt. Dat zag hij aan alles.
Nu pas zag hij haar blozende wangen. Nu pas zag hij dat ze zich ontspant bij hem. Alles viel ineens op. En niets anders dat die kleine dingetjes die hem opvielen, hebben hem de gelukkigste man op aarde gemaakt.
Nu pas weet hij zeker dat hij ervoor wil gaan. Dat hij haar rots in de branding wil zijn. Dat hij voor haar door het vuur zou willen gaan. Dat hij haar prins op het witte paard wil zijn. En nooit dat hij hetzelfde zou doen als dat ze had geschreven. Nooit dat hij haar pijn zou doen. Nooit!
Nu pas… Nu pas laat hij het toe. Hij tilt zijn hoofd op en zegt zachtjes: “Ik ben verliefd…”

Liz kijkt naar zichzelf in de spiegel. Met haar handdoek op haar hoofd lijkt ze net een sultan. Lachend bukt ze voorover als ze de handdoek uit haar haren haalt. Vervolgens kamt ze haar haren en maakt een hoge staart op haar hoofd. Waarschijnlijk wordt haar haren vanavond weer door iemand gedaan, dus voor nu maakt het niet zoveel uit hoe ze eruitziet.
Snel slaat ze haar handdoek om zich heen en haalt de badkamerdeur van het slot. In de hoop dat Lorenzo haar koffer al heeft gebracht, doet ze de deur open.
En inderdaad. Er staat een koffer klaar in het midden van de kamer. Op haar blote voeten loopt ze erheen en maakt hem open. Ze zoekt naar dat ene jurkje dat ze heeft ingepakt en trekt hem aan. Als ze haar handdoek terughangt in de badkamer, kijkt ze nog even snel naar zichzelf in de spiegel. Ze ziet dat er iets anders aan haar is, maar ze kan het niet aanwijzen.
Ze voelt zich op haar gemak. Ze voelt zich goed en voor het eerst in lange tijd heeft ze weer ergens zin in. Met een glimlach doet ze de badkamer deur achter zich dicht en loopt naar de deur om weg te gaan. Ze wil langs Jason om te bespreken wat ze nu gaan doen.
Als ze ij de deur aankomt, pakt ze haar tas en doet de deur open. Op de gang komt ze Rob tegen.
“O hey Rob! Weet jij welke kamer van Jason is?” vraagt ze.
“Hoi mevrouw… Ik bedoel Liz. Ik dacht dat het kamer 26 is, verderop in de gang.” antwoord Rob. “Heeft u lekker geslapen?”
Liz haar wangen worden meteen rood. Natuurlijk! Ze was helemaal vergeten dat Rob hun had gereden dus dat hij haar heeft zien slapen.
“Euhm. Ja… dat heb ik ja.” antwoord ze verlegen.
Gelukkig stapt Rob aan de kant zodat Liz hem voorbij kan gaan. Dankbaar voor de uitweg uit deze gênante situatie, loopt ze langs hem heen en mompelt snel nog een bedankje.

Lorenzo loopt samen met Dante door de gang richting de zaal voor de soundcheck. Dante blijft maar praten over de aankomende show, en dat hij hoopt dat hij Parijs nog even in kan. Lorenzo hoopt dat stiekem ook. Hij zou graag wat tijd doorbrengen samen met Liz. Een boottochtje over de Seine, een wandeling langs de Eifeltoren, een bezoekje aan het Louvre… Er zijn zoveel plaatsen in Parijs die de moeite waard zijn om te bezoeken, en hij wil dat allemaal met Liz.
Met moeite kan hij zich concentreren als hij het podium op stapt met zijn oortje in zijn oor en zijn microfoon in zijn hand. Hij hoort hoe het nummer wordt gestart en probeert zijn hoofd erbij te houden. Toch lukt het hem om heelhuids door het eerste nummer heen te komen en naast hem verschijnt Dante op het podium voor hun nummer samen.
In zijn ooghoeken ziet hij twee mensen de zaal inlopen. Een glimlach verschijnt op zijn gezicht en meteen is hij helemaal wakker. Hij ziet hoe de twee mensen dichterbij komen en voor het podium blijven staan.
Hij ziet hoe Liz naar hem zwaait en als antwoordt geeft hij haar een knipoog. Ook al ziet hij vanaf een afstandje, hij weet hoe haar wangen nu kleuren en ziet dat ze een glimlach op haar gezicht krijgt. Eentje waar hij de rest van zijn leven naar wil kijken…

“Vandaag hoeven wij niet te soundchecken. Onze dans gaat toch wel lukken. Lorenzo en Dante zijn er nu. We kunnen wel even gaan kijken.” Stelt Jason met een enorme grijns op zijn gezicht voor.
Liz moet er van lachen en knikt bevestigend.
“Ik moet wel eerlijk toegeven, wat ik heb gedaan toen jij sliep, was moeilijker dan ik had gedacht.” mompelt Jason zachtjes terwijl Li en Jason de gang naar de zaal in lopen.
Meteen is Liz haar aandacht getrokken. “Wat bedoel je?”
“Nou,” begint Jason, “ik stond met Lorenzo in de lift. En hij had natuurlijk jou in zijn armen. En toen heb ik gezegd dat ik niet achter je aanzit, omdat jullie bij elkaar passen. Ik heb hem verteld dat hij zijn stinkende best moet gaan doen voor jou en dat als hij je pijn doet, ik hem vermorzel!”
Met grote ogen kijkt Liz hem aan.
“Heb je dat echt gezegd?” vraagt ze verbaast.
Jason knikt tevreden, alsof hij trots is op zichzelf.
“Waarom!?!” schreeuwt Liz bijna door de gang. “Alsof het nog niet gênant genoeg was dat ik in zijn armen sliep!?!”
“Liz. Ik ga nu precies hetzelfde zeggen als dat ik tegen Lor heb gezegd. Het druipt van je af joh! Iedereen weet het al! Dus stop met ontkennen en geniet! Laat alles maar over je heen komen en ga ervoor!” zegt Jason als hij de deur van de zaal open doet. Hij gebaart dat Liz er als eerste doorheen moet lopen en gehoorzaam gaat Liz hem voor.
“Maar iedereen weet het?” vraagt ze voorzichtig als Jason weer naast haar loopt.
Jason knikt. ”Ja Liz, iedereen weet het, behalve jij. Want volgens mij heeft Lorenzo het licht nu ook gezien.” mompelt hij als hij zijn handen in zijn zakken steekt en het podium op kijkt.
Meteen kijkt Liz ook op het podium. Ze ziet hoe Lorenzo op het podium staat, verloren en niet-wetende wat hij moet doen. Zoals hij erbij staat, laat hij haar hart sneller slaan.
Als hij zijn hoofd optilt en Liz en Jason ziet staan, kan ze het niet laten om haar hand op te steken en te zwaaien. Het lijkt alsof Lorenzo juist dat zetje nodig had. Hij lijkt ineens weer helemaal in zijn element en ze ziet hoe hij naar haar glimlacht en een knipoogt geeft.
Ze zucht verliefd en voelt het bijna niet als Jason haar eer por in haar zij geeft.
Giechelt port ze hem terug.
“Nou,” begint Jason. “nu gaan we het krijgen… Ze zijn verliefd hoor!” zegt hij en hij lacht.
Liz kan het niet ontkennen en kijkt snel weer voor zich naar Lorenzo. Hij zingt de sterren van de hemel. De vlinders in haar buik lijken te exploderen en verliefd kijkt ze naar zijn optreden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *